Posts Tagged ‘Dochters’

Work-life door Jan

Life-work balance.

Je merkt het al, ik draai de volgorde ‘work’ en ‘life’ om. Tijd, die vliegt toch voorbij. Ik ben mij daar erg van bewust en ik vind het erg belangrijk om mijn dochter te zien opgroeien. Om zoveel mogelijk momenten mee te maken, samen. Dat was gemakkelijker in mijn vorige job, toen ik mijn uren zelf kon regelen en soms (vaak) eens wat vroeger thuis was. In mijn huidige job ben ik van 7u30 tot 17u30 van huis. Een vol uur middagpauze waarin ik helaas zelfs niet over en weer naar huis kan, want het is een half uur rijden enkel. Vooral in de winter zijn het behoorlijk lange dagen, zo in het donker. Ze mist mij nu wel een beetje, en ik mis het om haar eens een keertje naar school te kunnen brengen. Ik leg haar vaak in bed en lees dan nog een verhaaltje voor. En als het weekend is, dan eist ze me helemaal op. “Papa, kom! Spelen!” zegt ze dan. Natuurlijk vind ik dat leuk. Maar soms ben ik een beetje moe na een hectische dag of week op het werk en dan zou ik het niet erg vinden om even met rust gelaten te worden. Waar we vroeger, in het weekend, konden genieten van lang uitslapen, is er nu steeds iemand die roept: “Kom papa! De zon schijnt al! Opstaan!”. Mijn vrouw werkt (deeltijds) avonddienst en dus is ze nooit naar een crèche moeten gaan. Overdag is ze bij mama en ’s avonds is er papa om haar in bed te steken. Dat is zeker handig geweest, maar zo is ‘iets doen in huis’ wel een pak moeilijker. Je bent alleen met haar en zij wil spelen, spelen, spelen. En dat is leuk, vermoeiend, maar leuk. Dus eenmaal ze in bed zit is het grootste deel van je energie ook weer op. Daarbij komt nog dat in mijn vroegere job, ik de tijd als ze in bed zat, gebruikte om werk in te halen. Ik vond dat alvast wel handiger dan later thuis te moeten komen. Ze vertelt niet altijd even veel over haar dag op school, maar gelukkig verschijnen er regelmatig foto’s van in de klas online. Dan kan ik haar vragen stellen die meer opleveren dan een “nee” of “dat mag je niet zeggen” als antwoord. Ik vind het geweldig om haar kinderlijke logica te volgen. Ze onthoudt en ziet alles. Wanneer je eenmaal iets op manier A hebt uitgelegd, is het een helse klus om haar ervan te overtuigen dat het toch eigenlijk anders hoort. Je moet eerst goed overwegen welk doel je wil bereiken en hoeveel en welke informatie je haar geeft om haar tot dat besluit te sturen. Het lukt mij aardig, maar mijn vrouw stuurt alles soms in de war met veel te moeilijke keuzes nog lastiger te maken. Ik geniet er echt van, ik ben blij dat dat eerste levensjaar al ver achter ons ligt, want dat was veel zwaarder. Vooral omdat ze toen nog helemaal niet goed kon communiceren. Het wordt steeds eenvoudiger om dingen te kunnen doen die vroeger heel gewoon waren. Winkelen zonder steeds een toilet te moeten zoeken, gaan fietsen, klussen (ze helpt gewoon mee!),…

 

Duizend maal dank, Jan, voor je mannelijke inbreng! Lees meer Jan, hier: https://phileasfoggy.wordpress.com/